Rok po kadencji Andrzeja Dudy: Polacy nie potrafią się zdecydować, a najmłodsi bronią go bardziej niż jego własny elektorat

Minął rok od zakończenia dziesięcioletniej prezydentury Andrzeja Dudy. Zapytaliśmy 1 152 dorosłych Polaków, jak dziś oceniają ten okres — i natrafiliśmy na kilka wyników, które nie mieszczą się w oczywistych schematach. Najbardziej przychylną grupą wiekową okazali się dwudziestolatkowie. Najbardziej krytyczną — osoby z wyższym wykształceniem. A prawie co czwarty Polak nadal nie ma zdania.

Naród bez werdyktu

Zacznijmy od wyniku, który mówi najwięcej: największą grupą odpowiedzi nie jest ani pochwała, ani krytyka, tylko „ani dobrze, ani źle” — 32%. Dorzućmy do tego 13% deklarujących brak zdania i okazuje się, że 45% Polaków nie zajmuje stanowiska wobec dekady w Pałacu Prezydenckim.

Pozostali dzielą się niemal po połowie: 25% ocenia prezydenturę pozytywnie, 30% negatywnie. Saldo wynosi –5 punktów procentowych.

To wynik zaskakująco łagodny jak na polityka, który przez dziesięć lat był w centrum najostrzejszych sporów III RP. Ale — jak zwykle w polskich badaniach opinii — średnia ukrywa więcej, niż pokazuje.

Paradoks pokoleniowy

Tu robi się naprawdę ciekawie.

Najmłodsi Polacy — grupa 16–29 lat — oceniają prezydenturę Dudy najlepiej ze wszystkich. Saldo +18 punktów procentowych. Pozytywnie ocenia ją 36%, negatywnie zaledwie 19%.

Im starsza grupa, tym gorzej. Wśród osób 60+ saldo spada do –27 pp: pozytywnie 19%, negatywnie 46%. Rozpiętość między najmłodszymi a najstarszymi wynosi 45 punktów procentowych.

To odwrotność intuicji. Duda był politykiem obozu, który konsekwentnie budował poparcie wśród starszych wyborców — a to właśnie oni oceniają go dziś najsurowiej.

Wyjaśnienie jest prawdopodobnie prostsze, niż się wydaje: pamięć. Osoby po sześćdziesiątce śledziły całą dekadę na bieżąco — spór o Trybunał Konstytucyjny, ułaskawienie Kamińskiego i Wąsika, weta, wojnę na szczytach władzy. Dwudziestolatek, który w 2015 roku miał lat dziesięć, ma do tego dostęp głównie przez skróty i memy.

Potwierdza to inny wynik: 42% osób z grupy 16–29 nie potrafi powiedzieć, czy ich ocena zmieniła się przez ostatni rok. Wśród osób 60+ tak odpowiada tylko 16%. Młodzi nie mają czego porównywać.

 

Dwie Polski, dwie prezydentury

Jeśli ktoś potrzebował liczbowego dowodu na polaryzację polskiej polityki — oto on.

Wśród wyborców PiS prezydenturę pozytywnie ocenia 58%, negatywnie 5%. Wśród wyborców KO pozytywnie 5%, negatywnie 81%.

Różnica w saldzie ocen między tymi dwiema grupami to 129 punktów procentowych. To praktycznie maksimum, jakie da się osiągnąć na pięciostopniowej skali. Elektoraty nie oceniają tego samego prezydenta inaczej — one opisują dwa różne dziesięciolecia.

Ale najciekawszy wynik leży pośrodku.

Konfederacja jest jedynym elektoratem podzielonym niemal idealnie: 32% pozytywnie, 33% negatywnie. Saldo –0,3 pp. To nie jest obojętność — to realny spór wewnątrz jednej grupy wyborców. Część widzi w Dudzie sojusznika obozu prawicy, część zarzuca mu uległość wobec PiS i brak własnego kursu.

Drugi niedoceniany wynik: osoby, które nie głosowały w wyborach do PE, mają saldo +2 pp. Nieznacznie na plus. W grupie, która wypisała się z polityki, prezydentura Dudy nie wzbudza specjalnych emocji w żadną stronę.

Trzecia Droga (–40 pp) i Lewica (–46 pp) plasują się blisko KO, choć z wyraźnie mniejszą intensywnością. U wyborców KO dominuje ocena skrajna — „bardzo źle” wybiera 49%. U Lewicy i Trzeciej Drogi rozkład jest bardziej stonowany.

Sądownictwo: jedyny zarzut, który łączy

Zapytaliśmy, które obszary prezydentury respondenci oceniają najgorzej — do trzech wskazań.

Na czele: zmiany w sądownictwie i spory wokół Trybunału Konstytucyjnego — 37%. Drugie miejsce: zbyt mała niezależność od własnego zaplecza politycznego — 32%.

I tu pojawia się wynik, który powinien zainteresować każdego, kto zajmuje się komunikacją polityczną.

Zarzut o zbyt małą niezależność od PiS wskazuje 35% wyborców… PiS. To więcej niż wskazuje ich odsetek dla sądownictwa (28%). Innymi słowy: największą pretensją elektoratu PiS do Andrzeja Dudy jest to, że był za mało samodzielny wobec PiS.

Wśród wyborców KO ten sam zarzut wskazuje 56%, a sądownictwo — 73%. Te dwa obozy zgadzają się więc co do diagnozy, różniąc się jedynie tym, czy uznają ją za wadę fundamentalną, czy drugorzędną.

Warto też zauważyć różnicę pokoleniową: sądownictwo jako główny problem wskazuje 51% osób 60+ i tylko 22% osób 16–29. Dla starszych to była centralna oś sporu dekady. Dla młodszych — odległy epizod.

Czego bronią zwolennicy

Po stronie pozytywnej obraz jest znacznie bardziej rozmyty. Najczęstsza odpowiedź to „żaden — nie oceniam pozytywnie żadnego obszaru”, wskazana przez 41% badanych.

Wśród wskazań merytorycznych prowadzą:

Obszar Ogółem Wyborcy PiS Wyborcy KO
Relacje ze Stanami Zjednoczonymi 25% 45% 13%
Sprawy bezpieczeństwa i obronności 18% 31% 8%
Polityka społeczna i świadczenia rodzinne 17% 21% 6%
Polityka zagraniczna ogółem 17% 34% 6%
Wsparcie dla Ukrainy po 2022 roku 13% 14% 26%

 

Ostatni wiersz to jedyny wyjątek w całym badaniu. Wsparcie dla Ukrainy jest jedynym obszarem, w którym wyborcy KO oceniają Dudę lepiej niż wyborcy PiS — 26% wobec 14%. Prawie dwukrotnie.

To rzadki moment w polskiej debacie: obszar, w którym poparcie płynie z drugiej strony sceny politycznej.

Miejsce w historii: przeciętny

Ostatnie pytanie dotyczyło oceny długofalowej. Najczęstsza odpowiedź to „prezydent przeciętny — ani wyróżniający się, ani zły” (22%), tuż za nią „nie mam zdania” (24%).

Bilans ocen skrajnych: 21% widzi go pozytywnie (najlepszy lub dobry), 33% negatywnie (nie sprostał oczekiwaniom lub jeden z najgorszych).

Znów jednak najwięcej mówią przekroje:

  • 49% wyborców KO uważa go za jednego z najgorszych prezydentów III RP
  • 13% wyborców PiS — za jednego z najlepszych
  • Wśród osób 60+ „jeden z najgorszych” wskazuje 27%. Wśród 16–29 — tylko 4%.

Co z tego wynika

Trzy wnioski, które wychodzą poza sam temat prezydentury.

Po pierwsze: ocena polityka nie starzeje się liniowo. Rok po zakończeniu kadencji połowa Polaków deklaruje, że jej zdanie się nie zmieniło. Wśród wyborców KO — aż 77%. Opinie o postaciach politycznych zastygają szybciej, niż zakładają sztaby.

Po drugie: wiek jest dziś silniejszym predyktorem oceny niż wykształcenie czy miejsce zamieszkania. Rozpiętość 45 pp między grupami wiekowymi to więcej niż różnica między wsią a dużym miastem czy między wykształceniem podstawowym a wyższym.

Po trzecie: „nie mam zdania” to nie jest brak odpowiedzi — to odpowiedź. 45% Polaków nie zajmuje stanowiska wobec dekady, która zdefiniowała polską politykę. Dla badaczy opinii to sygnał o realnym zmęczeniu tematem, a nie o niedoinformowaniu.

📤 Spodobał Ci się ten artykuł? Podziel się nim ze znajomymi!

Metodologia badania

📅 Data badania: 25-27 sierpnia 2026 r.
🎯 Próba: reprezentatywna próba dorosłych Polaków (16+) n=1,152

⚖️ Dobór próby: Reprezentatywna pod względem płci, wieku, wykształcenia, wielkości miejscowości oraz wyboru głosowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2024 roku. Ważenie przeprowadzono metodą IPF (iteracyjnego dopasowania proporcjonalnego).
📍 Realizacja: Europion Polska
⚠️ Wartości procentowe zaokrąglone do liczb całkowitych

Badanie przeprowadziła platforma Europion Polska. Europion to nowoczesna platforma badań rynku i opinii publicznej. Chcesz przeprowadzić badanie? Skontaktuj się z naszym zespołem!

Lidia Przybysławska — Country Manager, Europion Polska
📧
📱 507 039 644
🌐 www.europion.pl