Węgry po wyborach: Co Polacy myślą o zmianie władzy, Ziobrze i przyszłości relacji z Budapesztem
Przełomowy tydzień nad Dunajem: jak Polska czyta węgierską rewolucję?
12 kwietnia 2026 roku Peter Magyar i jego partia TISZA osiągnęli jeden z najbardziej dramatycznych wyników wyborczych w historii współczesnej Europy: 138 mandatów wobec 54 dla Fideszu Viktora Orbána po 16 latach niepodzielnych rządów. Europion Polska zadała Polakom pytania w badaniu opinii publicznej przeprowadzonym bezpośrednio po tych wydarzeniach: jak oceniają zwycięstwo TISZY i co sądzą o azylu przyznanym przez Orbána polskim politykom Zbigniewowi Ziobrze i Marcinowi Romanowskiemu. Wyniki tworzą interesujący, miejscami zaskakujący obraz polskiego społeczeństwa podzielonego nie tylko według politycznych barw, ale także płci, wieku i wykształcenia.
To jedno z rzadkich badań rynku, które łączy ze sobą politykę zagraniczną, praworządność i konkretne sprawy karne w jedną narracyjną całość. Kwestionariusz tworzy rzadko spotykaną panoramę nastrojową — z danymi rozbitymi na demograficzne segmenty. Oto, co z nich wynika.
50% Polaków reaguje pozytywnie na zwycięstwo TISZY
51% uważa azyl Ziobry i Romanowskiego za skandal
Pozytywna, choć niejednolita reakcja: Polska powiedziała tak Magyarowi
Gdy zapytać Polaków, jak reagują na zwycięstwo TISZY i koniec epoki Orbána, odpowiedź większości jest pozytywna — choć z wyraźnymi podziałami. Łącznie 50% badanych ocenia wyniki wyborów pozytywnie lub bardzo pozytywnie (36% bardzo pozytywnie, 14% pozytywnie). Zaledwie 7% twierdzi, że Orbán był ważnym sojusznikiem, którego szkoda stracić, a 9% odczuwa niepewność co do nowego rządu. Neutralnie — jako wewnętrzną sprawę Węgier — traktuje to 33% respondentów.
Tu zaczyna się opowieść o płci jako osi podziału. Mężczyźni są wyraźnie bardziej entuzjastyczni: 46% reaguje bardzo pozytywnie, podczas gdy wśród kobiet ten odsetek wynosi 27% — różnica aż 19 punktów procentowych. Kobiety częściej wybierają neutralność (36%) lub niepewność (14%). To wzorzec, który pojawia się w niemal każdym pytaniu obu badań: kobiety są ostrożniejsze, mniej zaangażowane w politykę zagraniczną, częściej wybierają odpowiedź „nie śledzę”.
Ciekawy jest też rozkład wiekowy. Najstarsi respondenci (60+) są paradoksalnie najbardziej entuzjastyczni wobec wyniku wyborów (48% reaguje bardzo pozytywnie), podczas gdy grupy 40-49-latków są najchłodniejsze (26%). Można to tłumaczyć tym, że starsi Polacy żywo pamiętają wartość demokratycznych zmian i praworządności, podczas gdy średniopokoleniowi są częściej pragmatyczni i chłodniejsi wobec regionalnej polityki.
Politycznie linie są krystalicznie czyste: wyborcy KO reagują bardzo pozytywnie w 75%, Trzeciej Drogi w 66%, Lewicy w 52%. Wśród wyborów PiS i Konfederacji najczęściej reakcja jest pozytywna tylko w 30% i 22%, a następne w kolejce są neutralność (33% i 31%) lub negatywność. Jeden z niewielu punktów wspólnych: zaskoczenie prędkością, z jaką Orbán przyznał porażkę, wyraziło 14% wyborów PiS, co sugeruje, że nawet wśród zwolenników węgierskiego premiera jego chłodna reakcja na klęskę była pewnym zaskoczeniem.
36% Polaków bardzo pozytywnie ocenia koniec ery Orbána — wśród mężzyzn ten wynik wynosi 46%, wśród kobiet jedynie 27%. Polityka zagraniczą to nadal męski sport w polskich nastrojach.
Co przyniesie zmiana? Pieniądze UE i koniec rosyjskich wpływów
Pytanie o konsekwencje zwycięstwa TISZY ujawniło kilka wyraźnych oczekiwań. Liderują dwa tematy: odblokowanie środków UE dla Węgier wskazuje 36% respondentów, a osłabienie wpływów Rosji — 34%. Co ciekawe, tu ujawnia się wyraźna luka edukacyjna: wśród osób z wyższym wykształceniem odblokowanie funduszy UE wskazuje 44% (wobec 30% z wykształceniem podstawowym/zawodowym), a osłabienie Rosji — 43% (wobec 22%). To różnica ponad 20 pp, która ukazuje geopolityczną przepaść między Polakami różnie usytuowanymi edukacyjnie.
Znaczna część respondentów (25%) uważa, że zmiana władzy nie przyniesie niczego znaczącego — i ta sceptyczna postawa częściej występuje wśród młodszych Polaków (34% w grupie 30-39 lat) niż wśród starszych (16% w grupie 60+). Optymizm rośnie z wiekiem. Wynik w kwestii wydania Ziobry i Romanowskiego jako bezpośredni skutek zwycięstwa TISZY wskazuje 29% respondentów — przede wszystkim wyborcy KO (53%) i Lewicy (50%). Warto jednak podkreślić, że te oczekiwania są weryfikowane w dalszej części badania opinii publicznej: kiedy pytamy bezpośrednio o szanse na ekstradycję, obraz jest już znacznie mniej optymistyczny.
Ziobro i Romanowski: skandal dla większości, skomplikowane uczucia dla reszty
Drugie badanie opinii publicznej skupiło się na jednej z najbardziej kontrowersyjnych kwestii przecinających oba kraje: przyznaniu przez Orbána azylu politycznego byłemu ministrowi sprawiedliwości Zbigniewowi Ziobrze i jego byłemu wiceministrowi Marcinowi Romanowskiemu. Werdykt polskiej opinii publicznej nie pozostawia wątpliwości: 51% uważa tę sytuację za skandal, 26% ma mieszane uczucia, 10% odczuwa niepokój wobec instrumentalizacji azylu, a jedynie 5% popiera decyzję jako słuszną.
I ponownie: płeć jako kluczowy rozdzielnik. Mężczyźni mówią o skandalu w 60%, kobiety w 43% — 17-punktowa różnica. Kobiety z kolei częściej deklarują mieszane uczucia (34% vs 17% mężczyzn) lub rozumienie decyzji polityków (9% vs 6%). Wiek działa odwrotnie do oczekiwań: najstarsi respondenci są najostrzejsi — 62% osób 60+ mówi o skandalu, podczas gdy w grupie 16-29 lat ten odsetek wynosi 44%. Młodzi znacznie częściej przyznają, że nie śledzą sprawy (41% vs 18% w grupie 60+).
Politycznie — przepaść jest przepaścią. Wśród wyborców KO skandal widzi 86%, Lewicy — 77%, Trzeciej Drogi — 74%. Dla porównania, wśród wyborów PiS odsetek ten spada do 24%, a 20% wyborców PiS wprost popiera decyzję jako słuszną — to wynik, który sam w sobie jest znaczącym odkryciem badania rynku. Konfederacja stoi pośrodku: 37% mówi o skandalu, 40% ma mieszane uczucia, co odzwierciedla ideologiczny prąd tej formacji — libertariański sceptycyzm wobec instytucjonalnych odpowiedzi na sprawy karne.
86% wyborców KO, 77% Lewicy i 74% Trzeciej Drogi mówi o skandalu. Wśród wyborów PiS ten sam wynik to 24%. Jeden przypadek, dwa zupełnie różne państwa.
Ekstradycja: nadzieja vs sceptycyzm
Magyar obiecywał wydanie Ziobry i Romanowskiego pierwszego dnia swoich rządów. Polacy są zdecydowanie bardziej ostrożni. Tylko 16% wierzy, że Magyar dotrzyma słowa i wyda ich natychmiast. Największa grupa (28%) spodziewa się ekstradycji, ale z opóźnieniem procedurami prawnymi. 18% uważa, że politycy po prostu uciekną do kolejnego kraju, 13% sądzi, że prawo azylowe Orbána skutecznie zablokuje jakąkolwiek ekstradycję. Co ważne: 26% respondentów w ogóle nie śledzi tej sprawy — odsetek ten wynosi aż 41% wśród osób w wieku 16–29 lat.
Ciekawy jest wymiar edukacyjny: wśród osób z wyższym wykształceniem tylko 16% nie śledzi sprawy, a 38% spodziewa się ekstradycji z opóźnieniem vs 19% wśród osób z wykształceniem zawodowym/podstawowym. Wyższe wykształcenie koreluje z realistyczniejszym, bardziej proceduralnym spojrzeniem na sprawę. Z perspektywy partyjnej: wyborcy KO są najbardziej optymistyczni — 52% spodziewa się wydania, choć z opóźnieniem. Wśród PiS dominuje sceptycyzm: 24% uważa, że Orbánowe prawo azylowe zablokuje ekstradycję.
Polityczna vendetta czy uczciwe ściganie? Polacy wybierają stronę
Centralnym pytaniem drugiego badania był test stronniczości narracyjnej: czy Polacy bliżej zgadzają się z argumentacją Ziobry i Romanowskiego o politycznych prześladowaniach, czy z ich krytyką, twierdzącą, że dowody są konkretne? 37% staje po stronie krytyków — mówi, że dowody są konkretne i politycy powinni stanąć przed sądem. 15% zgadza się ze samą narracją o politycznej wendecie. 13% widzi rację po obu stronach, 17% przyznaje, że nie śledzi sprawy wystarczająco.
Dane partyjne są tu szczególnie wymowne. 83% wyborców KO staje po stronie krytyków (dowody konkretne). Wśród wyborców PiS — odwrotnie: 44% mówi o politycznej wendecie, zaledwie 14% zgadza się z krytyką. Konfederacja (32% obie strony mają rację) powtarza swój schemat z poprzedniego pytania: relatywizm jako dominująca postawa. Wiek i wykształcenie także oddziałują: 51% osób z wyższym wykształceniem staje po stronie krytyków, wobec 26% wśród osób z wykształceniem podstawowym — różnica 25 pp, która jest jednym z najsilniejszych sygnałów w całym badaniu rynku. Prawdopodobnie odzwierciedla wyższą ekspozycję na media i kontekst medialny.
Orbán jako gracz: solidarność ideologiczna czy cynizm wyborczy?
Ostatnie pytanie badania pytało o motywy Orbána. Wyniki kreują obraz świadomego obserwatora. Solidarność ideologiczną (Orbán i PiS to sojusznicy) jako wytłumaczenie wskazuje 35%, antypatia wobec rządu Tuska — 27%, narzędzie nacisku na Polskę — 19%, cyniczny gest wyborczy — 15%, a szczera wiara w prześladowanie — zaledwie 9%.
Dwa najsilniejsze wyniki w tym pytaniu ujawniają kontrasty: wśród osób z wyższym wykształceniem solidarność ideologiczną wskazuje 42% (vs 28% z wykształceniem podstawowym), a antypatia do Tuska — 41% (vs 18%). Lepiej wykształceni Polacy są ostrzejsi w swoich interpretacjach motywów Orbána. Z perspektywy partyjnej: wyborcy KO wskazują solidarność ideologiczną w 74%, Lewicy w 57%. Wyborcy PiS są — paradoksalnie — równie skłonni mówić o solidarności ideologicznej (31%) jak o szczerości Orbána (27%). Interpretacja własnego sojusznika z dobrością — to ważne odkrycie badania opinii publicznej.
35% Polaków uważa, że Orbán kierował się ideologiczną solidarnością z PiS. 36% po prostu mówi, że nie wie. To dwuznaczność, która sama w sobie jest politycznym faktem.
Co z tego wynika? Polska czyta Węgry przez własną politykę
Dwa badania opinii publicznej przeprowadzone przez Europion Polska tworzą spójny obraz: Polacy reagują na wydarzenia na Węgrzech przede wszystkim przez pryzmat własnego podziału politycznego. Zwycięstwo TISZY jest dobrą wiadomością dla tych, którzy identyfikują się z centroprawicą i proeuropejskim kursem — i nieistotnym lub ambiwalentnym zdarzeniem dla wyborów prawej strony. Sprawy Ziobry i Romanowskiego są skandalem dla jednych, skomplikowaną kwestią prawną dla innych, a dla wielu młodszych Polaków po prostu czymś, czego nie śledzą.
Najsilniejszy wspólny mianownik? Płeć jako najczęstszy czynnik różnicujący. W praktycznie każdym pytaniu mężczyźni są wyraźniej zaangażowani, bardziej pewni ocen, bardziej ostrzejsi w werdyktach. Kobiety częściej wybierają neutralność, mieszane uczucia lub deklarują brak śledzenia. To nie jest statystyczny artefakt — to systemowy wzorzec, który polskie badanie opinii publicznej systematycznie potwierdza w różnych tematach.
Drugi wniosek dotyczy seniorów: osoby 60+ są w obu badaniach aktywniejsze geopolitycznie, ostrzejsze w ocenach i częściej śledzą sprawę. Może to refleks pamięci historycznej — pokolenie, które zna wartość demokracji z bezpośredniego doświadczenia, nie traci z oczu procesów, które tej demokracji zagrażają lub ją wzmacniają. Dla kontrastu młodzi Polacy (16-29 lat) wykazują wysoki poziom politycznej obojętności wobec wydarzeń zagranicznych, który powinien niepokoić tych, którzy liczą na świadome obywatelstwo następnego pokolenia.
73% Polaków chce, żeby politycy uciekający przed sądem zostali skuteczniej ścigani (tak — wzmocnić współpracę + skuteczniejszy ENA + ściśle wg prawa)
Metodologia badania
📅 Data badania: 15-21 kwietnia 2026 r.
🎯 Próba: reprezentatywna próba dorosłych Polaków (16+) n=800
⚖️ Dobór próby: kwotowy według płci, wieku, wykształcenia i wielkości miejscowości
📍 Realizacja: Europion Polska
⚠️ Wartości procentowe zaokrąglone do liczb całkowitych
Badanie przeprowadziła platforma Europion Polska. Europion to nowoczesna platforma badań rynku i opinii publicznej.
Lidia Przybysławska — Country Lead, Europion Polska
📧
📱 507 039 644
🌐 www.europion.pl
















