Trzy czwarte Polaków boi się kolejnych ataków w szkołach. Dwie trzecie rodziców zmieniło zachowanie

Po serii ataków w polskich placówkach edukacyjnych zapytaliśmy 1 284 dorosłych Polaków o poczucie bezpieczeństwa, przyczyny przemocy i oczekiwane działania. Najmocniejszy wynik nie dotyczy jednak opinii, lecz zachowania: 28 proc. rodziców dzieci w wieku szkolnym przynajmniej raz nie posłało dziecka do szkoły.

Gdy w przestrzeni publicznej pojawia się seria wydarzeń o dużym ładunku emocjonalnym, najtrudniej jest odróżnić reakcję chwilową od trwałej zmiany postaw. Komentarze w mediach społecznościowych są głośne, ale niereprezentatywne. Deklaracje polityków opisują zamiary, nie nastroje. Brakuje zwykle tego, co najprostsze — liczby.

W październiku 2026 roku, kilka dni po serii ataków w polskich placówkach edukacyjnych, zapytaliśmy reprezentatywną próbę 1 284 dorosłych Polaków o obawę przed kolejnymi zdarzeniami, o ocenę bezpieczeństwa w szkołach, o przyczyny przemocy, o skuteczność konkretnych działań oraz o to, czy rodzice zmienili cokolwiek w swoich decyzjach. Ostatnie pytanie okazało się najważniejsze.

Obawa jest powszechna i nie dzieli Polaków

Kolejnych aktów przemocy w placówkach edukacyjnych obawia się 75 proc. dorosłych Polaków. Co istotne, nie jest to obawa deklarowana z grzeczności — 38 proc. określa ją jako bardzo silną. Przeciwny biegun jest wąski: braku obawy nie deklaruje nawet co siódma osoba.

Wykres 1. Obawa przed kolejnymi aktami przemocy w placówkach edukacyjnych. Baza: wszyscy badani, n=1 284.

Równolegle 56 proc. badanych ocenia obecny poziom bezpieczeństwa uczniów i nauczycieli jako niski lub bardzo niski. Jako wysoki — 24 proc. To znaczący dystans, zwłaszcza że ocena dotyczy instytucji, z którą większość dorosłych ma bezpośredni albo rodzinny kontakt.

Obawa rozkłada się przy tym równomiernie. Wśród kobiet jest silniejsza (45 proc. wobec 30 proc.), ale wiek, miejsce zamieszkania i wykształcenie różnicują ją nieznacznie. To nie jest lęk wielkomiejski ani pokoleniowy. Jest wspólny.

Liczba, która nie jest opinią

Najmocniejszy wynik całego badania dotyczy nie tego, co ludzie myślą, lecz tego, co zrobili.

Dzieci w wieku szkolnym ma 44 proc. badanych. Wśród nich 28 proc. przyznaje, że z powodu ostatnich wydarzeń przynajmniej raz nie posłało dziecka do szkoły. Kolejne 39 proc. rozważało taką decyzję, ale ostatecznie jej nie podjęło. Oznacza to, że dwie trzecie rodziców realnie zastanawiało się nad nieposłaniem dziecka do szkoły, a ponad jedna czwarta tak właśnie postąpiła.

Wykres 2. Wpływ ostatnich wydarzeń na decyzje dotyczące posyłania dziecka do szkoły. Baza: rodzice dzieci w wieku szkolnym, n=632.

To przestaje być pomiar nastrojów, a staje się pomiarem absencji. Każdy z tych dni oznacza nieobecne dziecko, zaburzony plan lekcji i rodzica, który nie poszedł do pracy albo pracował z dzieckiem w domu.

Zjawisko jest nieco silniejsze w dużych miastach, ale przy liczebnościach tych podprób traktujemy tę różnicę jako kierunkową.

Winny jest internet — ale zależy, kogo pytamy

Wśród przyczyn przemocy wśród młodych ludzi Polacy najczęściej wskazują brutalne treści w internecie i mediach społecznościowych (49 proc.), problemy rodzinne i brak wsparcia ze strony rodziców (38 proc.) oraz przemoc rówieśniczą (36 proc.). Problemy ze zdrowiem psychicznym wskazuje 30 proc.

Najciekawsze jest jednak rozwarstwienie pokoleniowe tej pierwszej odpowiedzi.

Wykres 3. Odsetek wskazujących brutalne treści w internecie jako jedną z głównych przyczyn przemocy wśród młodych ludzi, według wieku. Baza: wszyscy badani, n=1 280.

Wśród osób w wieku 16–29 lat brutalne treści w sieci wskazuje 33 proc. Wśród osób po sześćdziesiątce — 56 proc. Różnica wynosi 23 punkty procentowe i jest największym rozwarstwieniem demograficznym w całym badaniu.

Najmłodsi respondenci, czyli ci, którzy znają media społecznościowe najlepiej, najrzadziej uznają je za źródło problemu. Wskazują za to częściej problemy rodzinne (40 proc.).

Czego oczekują Polacy

Lista oczekiwanych działań układa się w kolejność, która może zaskoczyć każdego, kto śledzi debatę publiczną po takich zdarzeniach.

Wykres 4. Działania oceniane jako najskuteczniejsze w zapobieganiu podobnym atakom. Pytanie wielokrotnego wyboru, maksymalnie 3 wskazania. Baza: wszyscy badani, n=1 276.

Na czele są dwa rozwiązania prewencyjno-proceduralne: szybsze wykrywanie gróźb publikowanych w internecie (43 proc.) i zaostrzenie kontroli wejścia do szkół (40 proc.). Surowsze kary wskazuje 38 proc. Regularna obecność policji w pobliżu szkół — rozwiązanie najczęściej przywoływane w debacie — zajmuje szóste miejsce z wynikiem 21 proc. Na ostatnim miejscu, z 17 proc., znalazło się zwiększenie liczby psychologów szkolnych.

To ostatnie zestawienie zasługuje na uwagę. Polacy wskazują problemy ze zdrowiem psychicznym jako jedną z głównych przyczyn przemocy (30 proc.), ale wsparcie psychologiczne w szkołach jako rozwiązanie wybiera niemal o połowę mniej osób. Diagnoza i recepta się rozjeżdżają.

Wreszcie: 67 proc. badanych uznaje ostatnie ataki za oznakę szerszego problemu społecznego, a tylko 23 proc. za przypadki odosobnione. Dla większości Polaków nie jest to więc sprawa zamknięta wraz z zatrzymaniem sprawców.

Co z tych danych wynika

Po pierwsze, mamy do czynienia ze zmianą zachowania, nie tylko nastroju. Opinie bywają ulotne — nieposłane do szkoły dziecko już nie. Jeżeli wzorzec się utrzyma, stanie się mierzalnym problemem frekwencyjnym.

Po drugie, oczekiwania społeczne są bardziej konkretne niż debata publiczna. Polacy nie domagają się przede wszystkim policji. Oczekują procedur: kontroli wejścia i szybszego reagowania na groźby w sieci. To rozwiązania wdrażalne i mierzalne.

Po trzecie, istnieje luka między diagnozą a receptą. Zdrowie psychiczne jest rozpoznawane jako przyczyna, ale wsparcie psychologiczne nie jest wybierane jako rozwiązanie.

Na koniec

Dane nie rozstrzygają sporów o to, co należy zrobić. Pokazują punkt wyjścia: społeczeństwo, które się obawia, ocenia szkoły jako niewystarczająco bezpieczne i — w przypadku rodziców — już podjęło pierwsze decyzje. Będziemy ten pomiar powtarzać.

METODOLOGIA

Badanie zrealizowane przez Europion Polska w październiku 2026 roku metodą CAWI w aplikacji mobilnej, na reprezentatywnej próbie 1 284 dorosłych mieszkańców Polski. Dane ważone metodą IPF do struktury GUS NSP 2021 według płci, wieku, wykształcenia, wielkości miejscowości i makroregionu. DEFF wynosi 2,25, efektywna liczebność próby 572 obserwacje. Wyniki dotyczące rodziców liczone na bazie osób z dzieckiem w wieku szkolnym (n=632). Pytania o przyczyny i działania pozwalały na maksymalnie trzy wskazania, dlatego odsetki nie sumują się do 100.

PODZIEL SIĘ TYMI DANYMI

Jeżeli uważasz, że te liczby powinny trafić do szerszego grona — dyrektorów szkół, nauczycieli, rodziców, samorządowców albo dziennikarzy zajmujących się edukacją — prześlij ten materiał dalej, udostępnij go w mediach społecznościowych albo zacytuj we własnym tekście.

Dane udostępniamy bezpłatnie, prosimy jedynie o podanie źródła (Europion Polska) i liczebności próby. Pełne tabele wynikowe z przekrojami demograficznymi przekazujemy redakcjom i instytucjom na życzenie.

Kontakt: Lidia Przybysławska · Country Manager Europion Polska
· 507 039 644 · www.europion.pl · europion.pl/emagazyn

Niebezpieczna czy kontrowersyjna? Polacy wystawiają Trumpowi bardzo złą ocenę — ale to zależy, kogo pytasz

Minęło ponad półtora roku od powrotu Donalda Trumpa do Białego Domu. Czas na rachunek sumienia — przynajmniej polskiego. Najnowsze badanie opinii publicznej Europion Polska pokazuje, że Polacy oceniają prezydenturę Trumpa surowo: 48% mówi „negatywnie” lub „bardzo negatywnie”, tylko 22% — „pozytywnie” lub „bardzo pozytywnie”. Ale jak zawsze diabeł tkwi w szczegółach — i w tym, kogo zapytasz.

Europion Polska zapytał 1 158 dorosłych Polaków o ich ocenę Trumpa, jego wpływ na bezpieczeństwo Polski, politykę celną i zaufanie w kontekście wojny w Ukrainie. Wyniki są ostre, zaskakujące i głęboko podzielone — tak jak polska scena polityczna.

  1. Polacy stawiają Trumpowi dwóję — ale nie wszyscy

48% Polaków ocenia prezydenturę Trumpa negatywnie lub bardzo negatywnie, a zaledwie 22% — pozytywnie lub bardzo pozytywnie. Najwięcej respondentów (30%) plasuje się pośrodku — neutralna ocena to właśnie ta niewidoczna większość, która nie chce przyklejać sobie etykietki.

Ale jest jedna liczba, która powinna przykuć uwagę: aż 28% mówi „bardzo negatywnie” — to niemal co trzeci Polak. I odwrotnie — zaledwie 10% mówi „bardzo pozytywnie”. Oznacza to, że opinia publiczna nie jest podzielona symetrycznie: pesymiści są liczniejsi i bardziej zdecydowani.

Podział polityczny jest tu absolutnie kluczowy. Wyborcy KO są w 73% negatywnie nastawieni do Trumpa — to jeden z najwyższych wyników krytycznych w całym badaniu. Wyborcy PiS są podzieleni niemal po równo (47% pozytywnych vs 23% negatywnych), a Konfederacja — zaskakująco — jest równie podzielona (46% pozytywnych, 18% negatywnych). Innymi słowy: w Polsce pozytywny stosunek do Trumpa to cecha elektoratów prawicowych, nie centrum.

  1. NATO i bezpieczeństwo: Polacy są podzieleni niemal po równo

Jak Trump wpływa na bezpieczeństwo Polski? Tu wyniki są zaskakująco wyrównane — 28% ocenia ten wpływ pozytywnie, 46% negatywnie, a 26% mówi “neutralny — niewiele się zmieniło”. To jeden z bardziej wyważonych wyników w całym badaniu, co sugeruje, że Polacy oddzielają osobowość Trumpa od geopolitycznej oceny roli USA w NATO.

Różnica między kobietami a mężczyznami jest tu wyraźna: mężczyźni oceniają wpływ Trumpa na bezpieczeństwo zdecydowanie bardziej pozytywnie (35% łącznie vs 22% kobiet). To zaskakujące — w kontekście bezpieczeństwa to mężczyźni są bardziej protrumpowscy niż kobiety.

  1. Cła Trumpa: 54% Polaków boi się dla polskiej gospodarki

Polityka celna Trumpa — cła na import z Europy — to jeden z najbardziej wymiernych aspektów jego prezydentury dla polskiej kieszeni. I tu Polacy są wyraźnie krytyczni: łącznie 54% ocenia wpływ ceł na polską gospodarkę negatywnie lub bardzo negatywnie, tylko 9% — pozytywnie. Co piąty (20%) nie ma zdania — to stosunkowo wysoki odsetek, wskazujący na złożoność tematu dla przeciętnego respondenta.

Wyborcy KO są zdecydowanie najkrytyczniejsi (76% negatywnych ocen), podczas gdy wyborcy PiS są najbardziej podzieleni — i tu pojawia się jeden z najciekawszych paradoksów badania: 29% wyborców PiS ocenia cła jako… neutralne. Jakby partia rządząca w Warszawie przez lata szczyciła się “dobrymi stosunkami z Trumpem”, a jej wyborcy woleli nie wyrabiać zdania o rzeczywistych skutkach tej polityki.

  1. Ukraina i Trump: 59% nie wierzy, że wynegocjuje pokój

Czy Polacy ufają Trumpowi w kwestii zakończenia wojny w Ukrainie? Odpowiedź jest jednoznaczna i surowa: 59% mówi “nie ufam” lub “zdecydowanie nie”, zaledwie 29% wyraża jakikolwiek poziom zaufania (8% zdecydowanie, 21% częściowo). To prawdopodobnie najostrzejszy werdykt ze wszystkich pytań w badaniu.

Podział polityczny jest tu szczególnie dramatyczny. Wyborcy KO w 80% nie ufają Trumpowi w kwestii Ukrainy — i aż 47% mówi “zdecydowanie nie”. Wyborcy PiS są paradoksalnie bardziej ufający niż można by się spodziewać: łącznie 57% wyraża jakiś stopień zaufania (21% zdecydowanie). Konfederacja plasuje się między nimi (42% łącznego zaufania). Ten wynik mówi tyle samo o stosunku Polaków do Trumpa co o tym, jak bardzo polityczne jest w Polsce postrzeganie kwestii ukraińskiej.

  1. Jedno słowo? “Niebezpieczna” i “kontrowersyjna” razem mają 67%

Ostatnie pytanie było najbardziej bezpośrednie: oceń prezydenturę Trumpa jednym słowem. Wyniki mówią same za siebie: “niebezpieczna” (34%) i “kontrowersyjna” (33%) zbierają razem dwie trzecie wszystkich odpowiedzi. “Chaotyczna” to kolejne 17%, “silna” — tylko 12%, “przełomowa” — zaledwie 4%.

I tu ujawnia się najbardziej dramatyczny podział polityczny całego badania. Wyborcy KO w 59% piszą “niebezpieczna” — to absolutny rekord w całym badaniu. Wyborcy PiS i Konfederacji z kolei najczęściej wybierają “kontrowersyjna” (po 35–38%) — jakby chcieli zachować pewien dystans zarówno od krytyki, jak i od entuzjazmu. Wyborcy Lewicy są pod tym względem niemal tak samo krytyczni jak KO (42% “niebezpieczna”). Jedyni, którzy w większości wciąż wybierają “silna” to wyborcy PiS — ale i wśród nich to tylko 28%.

Podsumowanie: Polacy ocenili Trumpa — i wynik jest wyraźny

To badanie opinii publicznej pokazuje polskie społeczeństwo, które patrzy na Trumpa z dużą rezerwą i niepokojem — ale nie jednorodnie. Podział biegnie wzdłuż linii politycznych tak wyraźnie, że właściwie można powiedzieć: stosunek do Trumpa stał się jednym ze sposobów, w jaki Polacy komunikują swoje polityczne preferencje.

Trzy wnioski dla każdego analityka, dziennikarza i polityka: po pierwsze — 48% negatywnych ocen to zdecydowana większość krytyczna, ale 30% neutralnych to ogromna “środkowa Polska”, której nie można zignorować. Po drugie — bezpieczeństwo i Ukraina to tematy, w których podział jest najbardziej wyraźny. Po trzecie — słowo “niebezpieczna” wygrało w cuglach. Nie “chaotyczna”, nie “kontrowersyjna” — niebezpieczna.

📤 Spodobał Ci się ten artykuł? Podziel się nim ze znajomymi – dobre analizy warto rozgłaszać!

Metodologia badania

📅 Data badania: 25-27 lipca 2026 r.
⚖️ Dobór próby: Reprezentatywna pod względem płci, wieku, wykształcenia, wielkości miejscowości oraz wyboru głosowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2024 roku. Ważenie przeprowadzono metodą IPF (iteracyjnego dopasowania proporcjonalnego).
📍 Realizacja: Europion Polska
⚠️ Wartości procentowe zaokrąglone do liczb całkowitych

Badanie przeprowadziła platforma Europion Polska. Europion to nowoczesna platforma badań rynku i opinii publicznej. Chcesz przeprowadzić badanie? Skontaktuj się z naszym zespołem!

Lidia Przybysławska — Country Manager, Europion Polska
📧
📱 507 039 644
🌐 www.europion.pl

Ile kosztuje powrót do szkoły w 2026 roku? Polacy liczą każdą złotówkę — i coraz chętniej idą po promocje do Biedronki i Lidla

Wrzesień zbliża się wielkimi krokami, a wraz z nim jeden z największych wydatków roku dla polskich rodzin — wyprawka szkolna. Ile naprawdę kosztuje posłanie dziecka do szkoły? Gdzie Polacy robią zakupy przed nowym rokiem? I czy chińskie platformy jak Temu przejęły już rynek szkolny? Najnowsze badanie opinii publicznej Europion Polska przynosi odpowiedzi — i kilka naprawdę zaskakujących odkryć.

Europion Polska zapytał rodziców i opiekunów dzieci w wieku szkolnym o ich nawyki zakupowe przed nowym rokiem szkolnym 2026. Wyniki rysują portret polskiej rodziny, która podchodzi do powrotu do szkoły z realistycznym nastawieniem — i sprytnie szuka oszczędności.

  1. Wydatki na wyprawkę: połowa Polaków szykuje się na rachunek od 500 do 1000 zł

Ile kosztuje polskie dziecko przed pierwszym dzwonkiem? Najczęściej — od 500 do 1000 złotych. Tak odpowiada aż 42% rodziców, czyniąc ten przedział cenowy wyraźnym centrum ciężkości polskich wydatków szkolnych. Kolejne 35% deklaruje budżet 200–500 zł, a 14% przekracza barierę tysiąca złotych. Tylko 9% udaje się zamknąć w kwocie poniżej 200 zł. Łącznie aż 56% polskich rodziców wydaje na wyprawkę jednego dziecka powyżej 500 złotych.

Kobiety częściej wskazują wyższe kwoty — 14% mam deklaruje budżet 1000–2000 zł, wobec zaledwie 9% ojców. Być może matki uwzględniają więcej kategorii — ubrania, buty, akcesoria — podczas gdy ojcowie skupiają się na przyborach i plecaku.

Osobne i zaskakujące odkrycie: wydatki na wsi są wyższe niż w miastach. Aż 17% mieszkańców wsi deklaruje budżet 1000–2000 zł, wobec 10% w dużych miastach. To obala popularny mit, że to miejskie rodziny więcej inwestują w szkołę.

  1. Galeria handlowa, internet albo… Biedronka lub Lidl. Trzy kanały rządzą

Trzy kanały są niemal równoważne: galeria handlowa (32%), internet (28%) i dyskonty (27%). Żaden nie dominuje wyraźnie. Galerie z markami Smyk, H&M, Reserved czy Pepco ciągle prowadzą, ale ich przewaga jest zaskakująco mała. Dyskonty — Biedronka, Lidl, Aldi — z wynikiem 27% to niemal tyle, co internet. Akcje “back to school” w tych sieciach trafiają w bardzo czuły punkt: przystępną cenę i wygodę jednego miejsca.

Ciekawa różnica: mieszkańcy dużych miast rządzą w internecie (37%), a mieszkańcy wsi i małych miast — w dyskontach i galeriach. Temu i Shein przy zakupach szkolnych wypadają niemal niewidocznie — zaledwie 1% wskazań. Na razie plecak kupujemy lokalnie.

  1. Ubrania i buty — nr 1 na liście szkolnych wydatków

Co najbardziej boli portfel przy powrocie do szkoły? Ubrania i obuwie wskazuje aż 49% rodziców — to zdecydowany lider, identyczny u kobiet i mężczyzn. Szkoła to nie tylko nauka — to też miejsce, w którym dzieci muszą wyglądać. Podręczniki są na drugim miejscu (42%), plecak na trzecim (39%).

Interesujący rozłam geograficzny: mieszkańcy wsi są bardziej obciążeni przyborami (45%) niż mieszkańcy dużych miast (27%) — możliwe, że szkoły w mniejszych miejscowościach mniej zapewniają z własnych zasobów. Elektronika trafia na listę u 15%, i tu niespodzianka: kobiety wskazują ją dwukrotnie częściej niż mężczyźni (21% vs 9%).

  1. Sierpień rządzi. Tylko co czwarty Polak planuje z wyprzedzeniem

Aż 51% rodziców zaczyna zakupy w sierpniu, a kolejne 17% — w ostatnim tygodniu przed wrześniem. Razem to 68% wszystkich rodziców, którzy przygotowania zostawiają na ostatni miesiąc wakacji lub jeszcze później. Z wyprzedzeniem planuje mniejszość: 22% startuje w lipcu, a zaledwie 6% już w czerwcu.

Ciekawa różnica płciowa: mężczyźni częściej planują w lipcu (27% vs 17% kobiet), ale kobiety częściej kupują na bieżąco (8% vs 1%). Ojcowie “planują” wcześniej — ale to matki domykają listy w ostatniej chwili.

Podsumowanie: Powrót do szkoły to poważny wydatek — i poważna logistyka

To badanie opinii publicznej pokazuje polskie rodziny w momencie jednego z najważniejszych finansowych sprawdzianów roku. Wnioski są jasne: wyprawka szkolna kosztuje od 500 do 1000 zł, jest robiona w sierpniu, w galerii, internecie lub dyskoncie — i najbardziej uderza w budżet na ubrania, nie podręczniki.

Trzy zaskakujące odkrycia dla każdego, kto śledzi rynek: dyskonty są realną siłą w back to school (27% — tyle co internet), wieś wydaje więcej niż miasto, a ubrania biją podręczniki z wynikiem niemal 50%.

📤 Spodobał Ci się ten artykuł? Podziel się nim ze znajomymi!

Metodologia badania

📅 Data badania: 24-26 lipca 2026 r.
⚖️ Dobór próby: N = 565 rodziców/opiekunów dzieci w wieku szkolnym (6–18 lat) lub uczniów/studentów. Respondenci bez dzieci w wieku szkolnym wykluczeni z analizy
📍 Realizacja: Europion Polska
⚠️ Wartości procentowe zaokrąglone do liczb całkowitych

Badanie przeprowadziła platforma Europion Polska. Europion to nowoczesna platforma badań rynku i opinii publicznej. Chcesz przeprowadzić badanie? Skontaktuj się z naszym zespołem!

Lidia Przybysławska — Country Manager, Europion Polska
📧
📱 507 039 644
🌐 www.europion.pl